Cykl malarski budowany jak seria „pocztówek” z równoległej rzeczywistości, w której Polska zostaje przedstawiona tak, jakby była krajem kolonialnym. Artysta łączy archiwalne fotografie z fikcją, a olejna materia oraz celowe rozmycia i fragmentaryzacje zamieniają pozorne „dowody” w niepewne narracje. Prace sytuują się pomiędzy estetyką obrazu salonowego, kiczem, wyobrażeniami science fiction i postapokalipsy. Ta alternatywna historia działa jak prowokacja, odsłaniając, jak łatwo estetyzacja i nostalgia mogą maskować przemoc, wykluczenie oraz fantazje o potędze.
A painting series conceived as a set of “postcards” from a parallel reality, in which Poland is imagined as a colonial country. Dziedzic merges archival photographs with fiction, using the materiality of oil paint and deliberate blurring and fragmentation to turn apparent “evidence” into unstable narratives. The works move between salon painting, kitsch, science fiction, and post-apocalyptic imagery. This alternative history operates as a provocation, exposing how easily aestheticization and nostalgia can conceal violence, exclusion, and fantasies of power.